Waterproof

Ieder jaar rond mei voel ik een nijpende palmboomdrang opkomen. De lokroep van ongerepte witte stranden en tropische temperaturen wordt groter bij elke grijze regenbui. Om niet helemaal in een lentemalaise te sukkelen, houd ik de gedachte aan zon en zee voor ogen, als de spreekwoordelijke wortel waar ik als onnozele ezelin achteraan draaf. Het is de enige manier waarop ik keihard kan blijven werken: mezelf belonen met een vakantieplan, richting zuiden.

Uiteraard stijgt met de nakende vertrekdatum en de frequentie van mijn visioenen over wuivende palmbomen ook de inpakpaniek. En nog erger: de badpakstress. De vetkwabellende. Want de badkamerspiegel is keihard. Mijn billen geven licht. Er deint van alles op en neer, wegens ettelijke tv-avonden met bergen chips. En tijdschriften hebben het overal blinkend op hun covers staan. Een bikinilichaam in twintig dagen! Ga je wintervet te lijf! Met het sladieet weer een strakke… Nou ja. Weet u wat ik daarvan denk? Dat we even de goede volgorde uit het oog verloren zijn.

Waarom gaat een mens op reis? Om te ontspannen, ja. Om energie op te doen, ja. Om te wandelen, te zwemmen, te rennen, te léven. Kortom: om alles te doen waarvan je spontaan begint te stralen, en waarvan je met een beetje geluk ook een pondje kwijtraakt. Waarom moet je dan per se maken dat je er fantastisch uitziet vóór je vertrekt? Dat is toch de verrekte bedoeling niet?

Zal ik u eens vertellen hoe u een-twee-drie een strandlijf krijgt, beste lezer? Eén: trek een bikini aan. Twee: ga naar het strand. Drie: ziedaar een strandlijf. Zo simpel is het. Want wanneer u uit uw koffer een aardig en mooi ontworpen badpak heeft opgevist of een fijne onderstuttende bikini, dan zal de kans klein zijn dat u zich daar op dat heerlijke strand onder een parasol verschanst. Voor het zelfvertrouwen kan een béétje structuur immers geen kwaad, in de openlucht, zo blootgesteld aan de zon en zomerse zwaartekracht.

Investeren in goede zwemtenues is even belangrijk als investeren in behoorlijke lingerie. Kwestie van met een zekere allure de afstand van parasol tot branding kunnen afleggen. Kwestie van met een gerust hart een duik kunnen nemen, zonder dat u een en ander kwijtraakt. Neem het maar van mij aan, want ik moet dringend zelf een nieuwe bikini. Die van vorig jaar was prachtig, echt, helemaal roze, met een hupse jarenvijftigsnit, én zwaartekrachtbestendig. Maar helaas niet waterproof. Ik kwam geen slag vooruit in het water doordat de cups zich als sponzen vol water zogen. Daar lag ik dan heel stijlvol in het zwembad, de roze fiftiesdiva, frons op het voorhoofd, tanden verbeten op elkaar, spartelend als een vermoeide zeeschildpad. Tot onwaarschijnlijk groot jolijt van Man en grut. Het zal me dus geen tweede keer overkomen.

 

 

Tits up!