O mijn kont!

Mijn achtersteven, beste lezer, wordt door Man weleens gretig ‘de mooiste kont van het land’ genoemd. Meestal pelt hij vlak daarna mijn slip van mijn billen. Vaak hengel ik dan naar een nog mooier compliment ̶ of mijn territorium dan maar zo klein is? Welja, zegt hij. Ik blijk over de landsgrenzen zoveel concurrentie te hebben dat ik mij tevreden moet stellen met slechts een vaderlandse titel. Damn. Die Belgische meiden, ik vertrouw ze voor geen haar. Maar goed.

Blijkbaar is Man tegenwoordig niet de enige met een kontfascinatie. Wereldwijd lijkt de focus verschoven van de boezem naar de bilpartij. Van de canyon naar het ravijn. Ineens is men erachter gekomen dat er aan de andere kant van een vrouw nóg een cleavage is. De keerzijde van de medaille, met zo mogelijk nog fijnere perspectieven. Doen vrouwen al jaren moeite om hun boezem in de etalage te zetten, met attributen als push-upbeha’s en kipfilets of siliconen, nu blijkt dat hun borsten overschaduwd dreigen te worden door hun derrière, en dat allemaal dankzij de popcultuur. Supersterren als Jennifer Lopez en Iggy Azalea hebben mede gezorgd voor de Bloei van de Big Booty. De meest besproken kont, die van Kim Kardashian, is het eerste achterwerk ter wereld dat een eigen leven is gaan leiden. Het is qua omvang en beroemdheid onvergelijkbaar. Volgens mij heeft die kont intussen zelfs stemrecht.

De kontkoorts blijft voorlopig nog even in Amerika, maar hier stijgt de temperatuur ook merkbaar. We zijn werkelijk het Era van het Achterwerk binnengetreden, beste lezer. De mate waarin een vrouw sexy gevonden wordt, zal straks recht evenredig zijn aan de omvang van haar billen. De kont is de nieuwe stairway to heaven. Om de hemel wat aantrekkelijker te maken, kiezen duizenden vrouwen aan gene zijde van de oceaan voor kontvergrotingen. Met siliconeninjecties, of met prothesen. Heikele onderneming, zo blijkt. Siliconen zijn onbetrouwbaar. Die reizen in een lijf waarheen ze willen. En prothesen kunnen door een verkeerde beweging om hun as draaien. Dan sta je daar mooi, met een kont als een dubbel conservenblik. De kontvergroting staat dus nog, nou ja, in haar kinderschoenen. In ieder geval: het blijkt niet zo simpel om een gigagat te cultiveren. Er kruipt geld in die onderneming. En tijd. En pijn! En dan nog is er geen garantie op succes. Ik word daar toch wat nerveus van, beste lezer, van die evolutie. De Big Butt Boom kan mij gestolen worden. En bij nader inzien ben ik toch erg blij met mijn territoriaal beperkte titel. Maar vertel het vooral niet verder.

Tits up!